ज़े-हाल-ए-मिस्कीं मकुन तग़ाफ़ुल दुराय नैनाँ बनाए बतियाँ

ज़े-हाल-ए-मिस्कीं मकुन तग़ाफ़ुल दुराय नैनाँ बनाए बतियाँ
कि ताब-ए-हिज्राँ नदारम ऐ जाँ न लेहू काहे लगाए छतियाँ,

शबान-ए-हिज्राँ दराज़ चूँ ज़ुल्फ़ ओ रोज़-ए-वसलत चूँ उम्र-ए-कोताह
सखी पिया को जो मैं न देखूँ तो कैसे काटूँ अँधेरी रतियाँ,

यकायक अज़ दिल दो चश्म जादू ब-सद-फ़रेबम ब-बुर्द तस्कीं
किसे पड़ी है जो जा सुनावे पियारे पी को हमारी बतियाँ,

चूँ शम-ए-सोज़ाँ चूँ ज़र्रा हैराँ ज़ मेहर-ए-आँ-मह बगश्तम आख़िर
न नींद नैनाँ न अंग चैनाँ न आप आवे न भेजे पतियाँ,

ब-हक़्क़-ए-आँ मह कि रोज़-ए-महशर ब-दाद मारा फ़रेब ‘ख़ुसरव’
सपीत मन के दुराय राखूँ जो जाए पाऊँ पिया की खतियाँ।

Ze-Haal-E-Miskin Makun Taghaful Durae Nainan Banae Batiyan

ze-haal-e-miskin makun taghaful durae nainan banae batiyan
ki tab-e-hijran nadaram ai jaan na lehu kahe lagae chhatiyan,

shaban-e-hijran daraaz chun zulf o roz-e-waslat chun umr-e-kotah
sakhi piya ko jo main na dekhun to kaise katun andheri ratiyan,

yakayak az dil do chashm jadu ba-sad-farebam ba-burd taskin
kise padi hai jo ja sunawe piyare pi ko hamari batiyan,

chun sham-e-sozan chun zarra hairan z mehr-e-an-mah bagashtam aakhir
na nind nainan na ang chainan na aap aawe na bheje patiyan,

ba-haqq-e-an mah ki roz-e-mahshar ba-dad mara fareb ‘khusraw’
sapit man ke durae rakhun jo jae paun piya ki khatiyan.

زحال مسکیں مکن تغافل دورائے نیناں بنائے بتیاں

زحال مسکیں مکن تغافل دورائے نیناں بنائے بتیاں
کہ تاب ہجراں ندارم اے جاں نہ لیہو کاہے لگائے چھتیاں

شبان ہجراں دراز چوں زلف و روز وصلت چوں عمر کوتاہ
سکھی پیا کو جو میں نہ دیکھوں تو کیسے کاٹوں اندھیری رتیاں

یکایک از دل دو چشم جادو بصد فریبم بہ برد تسکیں
کسے پڑی ہے جو جا سناوے پیارے پی کو ہماری بتیاں

چوں شمع سوزاں چوں ذرہ حیراں ز مہر آں مہ بگشتم آخر
نہ نیند نیناں نہ انگ چیناں نہ آپ آوے نہ بھیجے پتیاں

بحق آں مہ کہ روز محشر بداد مارا فریب خسروؔ
سپیت من کے دورائے راکھوں جو جائے پاؤں پیا کی کھتیاں

Leave a Comment